Het tragikomische theaterstuk gaat dus helemaal ergens anders over dan de televisiesoap. Wat beide versies van Thuis dan wel gelijk hebben? Een mix van frustraties, intriges en bedrog in een Vlaams gezin. Hoofdrolspelers Marleen Merckx en Britt Das vertellen hoe dat precies zit. Heel bijzonder, want in het echte leven zijn ze moeder en dochter. En laat Marleen ook nog eens een icoon van dat andere Thuis zijn. Volg je nog?
Moeder en dochter samen op scène.
Wat gebeurt er als het verleden plots weer voor de deur staat, en niemand nog kan blijven doen alsof alles oké is? Dat is het intrigerende uitgangspunt van Thuis, het vlijmscherp familieverhaal van Hugo Claus. Theatergezelschap één zee brengt het op vrijdag 8 mei naar CC de Wissel. Extra bijzonder: voor het eerst staan Marleen en Britt samen op de planken. Niet als moeder en dochter, maar als moeder en het vriendinnetje van haar zoon.
Een vat vol frustraties
Thuis speelt zich af in een Vlaams gezin dat al jaren vastzit in routines en ingeslikte frustraties. Vader en moeder wonen op lijfrente bij een oude, norse dame, tot hun zoon na jaren plots opnieuw opduikt, met een nieuwe vriendin aan zijn zijde. Wat volgt is geen idyllische hereniging, maar een botsing van verwachtingen, stiltes en oude wonden.
“Het is een gezin waarin alles onderhuids zit”, zegt Britt. “De komst van dat meisje zet alles op scherp. Iedereen wordt gedwongen om positie in te nemen.” Marleen vult aan. “Claus toont hier magistraal hoe mensen blijven vastzitten in het verleden. Dat maakt het pijnlijk, maar ook heel herkenbaar.”
Een klassieker die actueel blijft
Hoewel meer dan 50 jaar oud, voelt Thuis opvallend actueel aan. “Gezinnen zijn niet zo heel anders dan toen, frustraties en misverstanden blijven bestaan”, zegt Marleen. “Dat camoufleren van gevoelens zie je vandaag nog altijd.”
De tekst wordt bewust in zijn oorspronkelijke taal gespeeld. Voor Britt een hele uitdaging. “Jongere acteurs zijn gewend om klassieke teksten te moderniseren. Hier moest ik echt leren spreken zoals Claus het schreef.” Maar net dat geeft voor Marleen het stuk zijn kracht. “Die trouw aan de tekst klopt gewoon. Je voelt waarom elk woord daar staat.”
Twee generaties, één speelvloer
Dat ze als moeder en dochter samen spelen, vinden ze leuk maar op zich niets bijzonder. “Op de scène zijn we gewoon collega’s”, zegt Britt. “Mensen denken soms dat er extra spanning is, maar die is er eigenlijk niet.” Marleen knikt: “We geven elkaar feedback zoals elke andere speler dat doet. Niet als moeder, wel als acteur.”
Voor Britt is Thuis de eerste professionele theaterproductie. “Ik heb enorm veel geleerd. Over zoeken, over durven twijfelen en over groeien tijdens het spelen.” Marleen kijkt met heel wat meer ervaring terug. “Ik blijf het fijn vinden om dit stuk te spelen. Je ontdekt telkens nieuwe lagen. Dat blijft het mooie aan theater.”
Tragikomisch en verrassend licht
Wie vreest voor zwaar of moeilijk theater, hoeft zich geen zorgen te maken. “Er wordt veel gelachen,” zegt Marleen. “Niet om de soms archaïsche taal, maar om de situaties.” Britt bevestigt. “Die lach komt uit herkenning. Mensen zien zichzelf of hun eigen familie weerspiegelt op de planken.”
Tegelijk blijft het stuk snijden. “Humor en pijn gaan hand in hand, precies zoals Claus het bedoeld heeft”, besluit Marleen. “Het publiek in Wingene mag zich dus verwachten aan een voorstelling die ontroert, schuurt én amuseert. Wij kijken er alvast heel erg naar uit.”
