Wereldlichtjesdag, erkenning zit soms in kleine gebaren

Gepubliceerd op  maandag 16 nov 2026 om 10:40 uur
Een kind blijft deel van een gezin, ook wanneer het er niet meer is. Een naam noemen, luisteren of een plek hebben om naartoe te gaan: voor ouders kan dat veel betekenen. Kelly Nuyttens van het Berrefonds vertelt hoe erkenning begint en hoe mensen in de omgeving steun kunnen bieden.

Ook in Wingene zijn er initiatieven om kinderen die gemist worden een plek te geven.

Kindje blijft deel van het gezin

“Vanaf het moment dat ouders weten dat ze zwanger zijn, beginnen de dromen al.” Kelly Nuyttens is coördinator van Koesterhuis Kortrijk en medewerker bij het Berrefonds. “Ouders denken na over hoe hun kindje eruit zal zien, op wie het zal lijken en welke hobby’s het misschien zal hebben. Wanneer ze hun kindje verliezen, verliezen ze ook dat toekomstbeeld.”

Het Berrefonds ondersteunt gezinnen die een kindje verliezen. Via de ziekenhuizen krijgen ouders een gratis Koesterkoffer aangeboden. Er is een koffer voor ouders die hun kindje tijdens de zwangerschap of kort na de geboorte verliezen, en een koffer voor ouders die hun kind tot 12 jaar verliezen. In de koffers zitten onder meer spullen om herinneringen vast te leggen, zoals materiaal voor hand- en voetafdrukjes. Er zitten ook herinneringsvoorwerpen en informatie over het Berrefonds in.

Gezinnen kunnen daarnaast terecht in een van de drie Koesterhuizen, in Kortrijk, Antwerpen en Hasselt. Daar organiseert het Berrefonds onder meer vrije inloopmomenten, workshops en activiteiten waar ouders lotgenoten kunnen ontmoeten.

Vraag naar de naam

"Voor ouders kan het belangrijk zijn dat hun kindje erkend wordt en deel mag blijven uitmaken van het gezin. Een naam noemen kan daarbij veel betekenen. Ouders kiezen die naam met zorg en liefde", vertelt Kelly. Toch krijgen ze na het verlies soms weinig gelegenheid om die naam nog uit te spreken.

Ook mensen in de omgeving kunnen daarin iets betekenen. “Durf ouders aan te spreken en vraag gerust naar de naam van hun kindje, een foto of een verhaal. Ouders willen niet ontweken worden. Ze willen ook gewoon normaal behandeld blijven worden.”

Als we ouders vragen hoe hun kindje heet, zien we vaak dat ze stralen van trots. Er is iemand die naar hun kindje vraagt en naar het verhaal - Kelly Nuyttens, coördinator van Koesterhuis Kortrijk

Wat je zegt, verschilt van ouder tot ouder. Sommige ouders vertellen dat standaardformules zoals “gecondoleerd” of “innige deelneming” voor hen weinig zeggen. Een persoonlijke zin kan meer betekenen, zoals: Ik vind het heel erg dat jullie dit meemaken of Ik denk vaak aan jullie.

Ook later kan een klein gebaar veel betekenen. Een berichtje op de geboortedag of overlijdensdatum, of een attentie op een onverwacht moment, laat ouders voelen dat hun kindje niet vergeten wordt.

Ook een registratie kan ouders erkenning geven. Kelly hoort van gezinnen dat het belangrijk is dat hun kindje ergens geregistreerd kan worden, ook wanneer er geen officiële geboorte- of overlijdensakte is. Zo blijft het kindje een plek houden in het verhaal van het gezin.

Meer info over het Berrefonds en de ondersteuning voor gezinnen vind je op www.berrefonds.be.

Een lichtje voor wie we missen

Elk jaar op de tweede zondag van december staan we tijdens Wereldlichtjesdag stil bij overleden kinderen. Om 19 uur steken mensen over de hele wereld een kaarsje aan. Zo ontstaat een symbolische golf van licht die de wereld rondgaat.

Steek jij ook een lichtje aan? Zet een kaarsje voor je raam, op tafel of op een bijzonder plekje in huis. Je kunt ook een foto van je lichtje delen met iemand die een kindje mist. “Dat kan heel betekenisvol zijn voor ouders”, vertelt Kelly.